проект ENVIRONMENTAL APPLICABLE LAW ONLINE PLATFORM
Конвенции, договори и други акти
Био-разновидна / биолошко-разнолична / биодиверзитет / значи разновидност на сите форми на живот без оглед на животната средина и разновидноста помеѓу самите видови, (генетска разновидност) и разновидноста на екосистемите.
Најважниот меѓународен документ како одговор на диверзификацијата на биолошката разновидност е Конвенцијата за биолошка разновидност, која поставува три главни цели:
Конвенцијата за биолошка разновидност е дополнета со Протоколот од Картагена за биосигурност и Протоколот од Нагој за пристап до генетски ресурси и правично споделување на придобивките што произлегуваат од нивната употреба.
Европската Унија е потписник на:
Исклучително е важен и Парискиот договор, кој ја вклучува целта за обезбедување интегритет на сите екосистеми и заштита на биолошката разновидност и ја нагласува улогата на секторот за користење на земјиштето во постигнувањето на долгорочните цели за ублажување на климатските промени.
ЕУ е исто така потписник на регионалните конвенции:
Важни акти представуваат протоколите како што се Протоколот за специјално заштитени подрачја и биодиверзитет во Медитеранот и Дополнителниот протокол на Нагоја и Куала Лумпур за одговорност и надоместување на Протоколот за биосигурност од Картагена и договорите како што се Меѓународниот договор за растителни генетски ресурси за храна и земјоделство (ang. International Treaty on Plant Genetic Resources for Food and Agriculture).
Најважниот меѓународен документ како одговор на диверзификацијата на биолошката разновидност е Конвенцијата за биолошка разновидност, која поставува три главни цели:
- зачувување на биолошката разновидност на Земјата;
- одржливо користење на компонентите на биолошката разновидност;
- правично и непристрасно споделување на придобивките кои произлегуваат од експлоатацијата на генетските ресурси.
Конвенцијата за биолошка разновидност е дополнета со Протоколот од Картагена за биосигурност и Протоколот од Нагој за пристап до генетски ресурси и правично споделување на придобивките што произлегуваат од нивната употреба.
Европската Унија е потписник на:
· Рамсарска конвенција за заштита на мочуриштата,
· Конвенција за меѓународна трговија со загрозени видови на дива фауна и флора (CITES),
· Бонска конвенција за зачувување на преселните видови на диви животни,
· Бернската конвенција за зачувување на европскиот див свет и природните живеалишта,
· Конвенција од Рио де Жанеиро.
Исклучително е важен и Парискиот договор, кој ја вклучува целта за обезбедување интегритет на сите екосистеми и заштита на биолошката разновидност и ја нагласува улогата на секторот за користење на земјиштето во постигнувањето на долгорочните цели за ублажување на климатските промени.
ЕУ е исто така потписник на регионалните конвенции:
· Хелсиншка конвенција за заштита на морската средина на областа на Балтичкото Море,
· Барселонската конвенција за заштита на Средоземното море,
· Конвенција за заштита на Алпите,
· Архушка конвенција.
Важни акти представуваат протоколите како што се Протоколот за специјално заштитени подрачја и биодиверзитет во Медитеранот и Дополнителниот протокол на Нагоја и Куала Лумпур за одговорност и надоместување на Протоколот за биосигурност од Картагена и договорите како што се Меѓународниот договор за растителни генетски ресурси за храна и земјоделство (ang. International Treaty on Plant Genetic Resources for Food and Agriculture).